Napęd dzwonu RD-2000

Mało kto pamięta że dzwony są instrumentem. Mają swoją tonację i melodię bicia. Od wieków wprawiane były w ruch ręką człowieka, nierzadko artysty. Nie każdy potrafił wydobyć z nich najpiękniejsze tony. Melodia ich bicia była często odzwierciedleniem duszy wprawiającego je w ruch człowieka.

W latach dwudziestych naszego wieku początkowo w Niemczech zaczęto wprowadzać napęd elektryczny dzwonów. Dzwon został poprzez łańcuch związany z silnikiem, który kręcąc się na przemian w obie strony poruszał nim. Zniknęła naturalna melodia bicia dzwonów. Po włączeniu dzwon prędko zaczynał bić w sposób mechaniczny i jednostajny. Po wyłączeniu szybko stawał.

Ten system napędu dzwonów szeroko się rozpowszechnił, i jest jeszcze spotykany do dziś.

Ewolucją napędu silnikowego z przekładnią łańcuchową jest obecnie napęd z silnikiem liniowym. Powstał w ten sposób, że silnik trójfazowy został rozcięty i wyprostowany. Jego wirnik w postaci płyty zamocowany jest do jarzma dzwonu. Stojan z uzwojeniem, też w postaci płaskiej tacy zamocowany jest bardzo sztywno w odległości kilku milimetrów od płyty wirnika.

Istotną zmianą jest to, że wyeliminowany został łańcuch łączący silnik z dzwonem. Pozostała jednak ta wada, że urządzenie działa jako napęd nawrotny o małej sprawności spowodowanej dużą szczeliną powietrzną pomiędzy płytami. Dzwon jest szarpany w obie strony. Łożyska zawieszenia dzwonu muszą być w idealnym stanie, gdyż przesunięcie się dzwonu o milimetr może spowodować awarię silnika liniowego. Silnik pracuje w trybie ciągłego rozruchu pobierając bardzo dużą moc. Powstające uderzenia dynamiczne na jarzmo dzwonu przy ciągłej zmianie kierunku wirowania faz w silniku, są przenoszone na konstrukcję zawieszenia dzwonów i są wyraźnie słyszalne wewnątrz kościoła szczególnie o nowoczesnej żelbetonowej konstrukcji.

Wymienionych wad silnika liniowego nie posiada najnowocześniejszy napęd dzwonów firmy TUGAL. Powstał on jako naturalna ewolucja zastąpienia człowieka przez robota. Robot dzwonowy RD-2000 jako źródła siły ciągnącej naturalnie za linę dzwonu, wykorzystuje opatentowany (P-163702) super liniowy silnik prądu stałego. Stałe pole magnetyczne wzmacniane indukcją magnetyczną rdzenia, w sposób łagodny, analogiczny do ruchu ręki ciągnie za linę dzwonu i wprawia go w ruch.

Poprzez czujniki komputer ciągle śledzi ruch dzwonu i steruje odpowiednio całym napędem. Moc potrzebna do uruchomienia dzwonu przez robota RD-2000, jest ponad pięciokrotnie mniejsza od zużywanej przez opisane wyżej silniki liniowe. Dodatkowo do jego zasilania wystarcza napięcie 220V. Jest też on nieporównywalnie mniejszym źródłem zakłóceń akustycznych.

Robot dzwonowy RD-2000 jest obecnie najdoskonalszym i najnowocześniejszym systemem napędu dzwonów kościelnych.

W sposób doskonały zastępuje pracę człowieka, a jego niezawodność działania jest największa ze wszystkich rodzaj stosowanych napędów.